წინასწარმეტყველი ელია – ერთ-ერთი უდიდესი წინასწარმეტყველი – ლევიტელთა ტომიდან აღმოცენდა ქრისტეს შობამდე ცხრაასზე მეტი წლის წინ. ნეტარის ზედწოდება – თეზბიტელი მისი მშობლიური ქალაქის, თეზბის სახელიდან მომდინარეობს.

ელიამ სიყმაწვილიდანვე ღმერთს უძღვნა თავი – უდაბნოში განმარტოვდა და მკაცრ მარხვაში, ლოცვასა და ღვთის განგებულებაზე ფიქრში ატარებდა დღეებს. მამათქვმის ერთ-ერთი ავტორიტეტი ამბობს, რომ ელია დაბადებისას ახლობლებმა ხილვა იხილეს, – ვითარ ეახლებოდნენ მას ბრწყინვალებიან პირთ კაცნი, ცეცხლის ალში ახვევდნენ მას და ცეცხლოვანი პური ეზიარებოდა.

სამწლიანი გვალვის შემდეგ, როცა შიმშილობამ უკიდურეს ზღვარს მიაღწია, ელია სასახლის უფროს აბადიასთან ერთად საქონლისთვის საძოვარს ეძებდა. მათ შეხვდა ელია. ელიამ სიხარულით მიიღო ეს სიტყვა და თქვა, რომ დღეს ჩვენება მქონდა, ახლა კი ვარ. ელიამ უბრძანა მელქი-ბაალს (ოთხას ხუთმოციანი) – ისინი მოვიდნენ მთაზე კარმელზე. იქ ელიამ მეფისა და ხალხის თვალწინ ბრძოლა გამართა ცრუ წინასწარმეტყველებთან. ეს ბრძოლა სრულ გამარჯვებით დასრულდა.

უფლის ნებით, წინასწარმეტყველი ელია ცეცხლოვანი ეტლებით იქნა აღტაცებული ზეცად. ეკლესიის სწავლებით, იგი მეორედ მოსვლის წინ, ენნოქთან ერთად, კვლავ გამოჩნდება ამ ქვეყნად.